زن و مرد از راهی می رفتند، ماموران آنها را دیدند وآنها را خواستند!
پرسیدند شما چه نسبتی با هم دارید؟
زن و مرد جواب دادند زن و شوهریم
ماموران مدرک خواستند،
زن و مرد گفتند نداریم !
ماموران گفتند چگونه باور کنیم که شما زن و شوهرید ؟!
زن و مرد گفتند ...

برای ثابت کردن این امرنشانه های فراوانی داریم ... !

اول اینکه آن افرادی که شما می گویید دست در دست هم می روند،
ما دستهایمان از هم جداست!

دوم، آنها هنگام راه رفتن و صحبت کردن به هم نگاه می کنند،
ما رویمان به طرف دیگریست!

سوم آنکه آنها هنگام صحبت کردن و راه رفتن،با هم با احساس حرف می زنند،
ما احساسی به هم نداریم!

چهارم آنکه آنها با هم بگو بخند می کنند،
می بینید که، ما غمگینیم!

پنجم، آنها چسبیده به هم راه می روند،
اما یکی ازما جلوترازدیگری می رود!

ششم آنکه آنها هنگام با هم بودن کیکی، بستنی ای، چیزی می خورند،
ما هیچ نمی خوریم!

هفتم، آنها هنگام با هم بودن بهترین لباسهایشان را می پوشند،
ما لباسهای کهنه تنمان است.. !

هشتم، ...

ماموران گفتند
خیلی خوب،
بروید.
 

خيال ميکردم عشق عروسکي است که ميتوان با آن بازي کرد ولي افسوس اکنون که معني

عشق را درک کرده ام فهميده ام که خود عروسکي هستم بازيچه دست سرنوشت.

در گذر جاده ی زندگی آموختم:

که ، میتوان یک لحظه تصمیم گرفت و یک عمر زجر کشید.
که ، میتوان به رفتن ادامه داد خیلی بعد از آنکه تصور می کنی که دیگر نمی توانی.
که ، بلوغ به تجربه های نو و درس هایی که از آنها گرفتیم مربوط است نه به سالهای زندگی.
که ، قهرمان کسی است که کاری که لازم است انجام شود بدون نظر به عواقب آن انجام میدهد.
که ، گاهی حق داری عصبانی باشی اما حق نداری ظالم باشی.
که، مدارک قاب شده روی دیوار نمیتواند از تو انسان شایسته ای بسازد.
که ، مجبور نیستی دوستتو عوض کنی حتی اگر بدانی دوستت عوض خواهد شد.
که ، زندگی ات می تواند در یک لحظه توسط مردمی که تو حتی نمیشناسی تغییر کند.
که ، حتی زمانی که تصور می کنی چیزی برای بخشیدن نداری میتوانی به کسی که کمک میطلبد ببخشی.
که ، اگر کسی آنگونه که تو میخواهی دوستت ندارد به این معنا نیست که در عشق او نقصی است.
که ، کسانی را که بیشتر دوست داری زودتر از دست می دهی.

کاش عاشــــــــــــقت نبودم  ، که اینگونه بسوزم به پایت ، که اینگونه بمانم در حسرت دیدارت

کاش عاشــــــــــــــــــــقت نبودم که عذاب بکشم ، تمام دردهای دنیا را بر دوش بکشم . . .

که شبهـــــــــــــــــــــــــایم  را با چشمان خیس سحر کنم ، روزهایم را با دلتنگی و انتظار به سر کنم

کاش عاشــــــــــــــــــــــــقت نبودم که اینگونه دلم سوخته نباشد ، در هوای سرد عشقت افسرده نباشد

کاش عاشقت نبودم که اینک تنها باشم ، تو نــــــــــــــباشی و من پریشان باشم ، تو نباشی و من دیوانه و سرگردان

 باشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم . . .

کاش عاشقت نبودم که اینک لحظه هایم بیهوده بـــــــــــگذرد ، فصلهایم بی رنگ بگذرند ، تا حتی دلم به خزان نیز

 خوش نباشد . . .

برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست...

برای تويی كه قلبم منزلگه عـــشـــق توست ...

برای تويی كه احسا سم از آن وجود نازنين توست ...

برای تويی كه تمام هستی ام در عشق تو غرق شد...

برای تويی كه چشمانم هميشه به راه تو دوخته است...

برای تويی كه مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاك خود كردی...

برای تويی كه وجودم را محو وجود نازنين خود كردی...

برای تويی كه هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است...

... تويی كه سـكوتـت سخت ترين شكنجه من است برای

برای تويی كه قلبت پـا ك است ...

برای تويی كه در عشق ، قـلبت چه بی باك است...

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...

برای تويی كه غمهایت معنای سوختنم است...

برای تویی که آرزوهایت آرزویم است...

همیشه میگن ؛ سکوت علامت رضاست ... اینطورام نیست !

 
بعضی وقتا سکوت میکنی چون اینقدر رنجیدی که نمی خوای حرفی بزنی ...

بعضی وقتا سکوت میکنی چون واقعآ حرفی واسه گفتن نداری ...

گاه سکوت یه اعتراضه ، گاهی هم انتظار ...

اما بیشتر وقتا سکوت واسه اینه که هیچ کلمه ای نمی تونه غمی رو که توو وجودت داری ، توصیف کنه ...

مرا ببخش !

بعضـــی ها رهگذرند...

از همــان اول...

می آیـــند كه بروند...

می آینـــد كه نمانـــند...

یادت باشـــد هیچ وقت دل نبنـــدی به بودنشــان...

چون وقتـــی بروند تو می مانـــی

و

دلـــی كه دیگـــر تا ابد دل نمی شـــود برایت...

باز دلم تنگ است


باز چشمانم باران مي طلبد


آسمان دلم پر از ابرهاي سياه دلتنگي شده


باز من تنهايم!


و در اين سكوت حتي صداي ساز هم آرامم نمي كند


دل من باز كوچك شده


براي آنكه نميدانم كيست!


...ولي غيبتش مرا مي آزارد


من خودم را گم كرده ام...! كجا...؟


اين را ديگر نميدانم