نوشته شده در تاريخ سه‌شنبه 15 شهریور 1390 توسط ershadbehvandi | ارسال نظر(0)

تقدیم به تو :

 

باورم کن باورم کن باورم کن آنچه هستم

بس که ناباوری دیدمتو خودم هر بار شکستم

 

باورم کن خیلی خسته م از غم ناباوری ها

تو کمک کن تا نباشم آیه دربه دری ها

 

رگبار تلخ دو رنگی دشنه زد به تار و پودم

ازغم نامردمی ها مرده ذرات وجودم

 

دیگه باورم نمی شه که هنوز زنده هستم

گر چه می دونم که پاکی شده باعث شکستم

 

باورم کن که تو سینه غم دارم به حجم فریاد

آخه این غم کمی نیست که صداقت رفته بر باد

 

زیر این گنبد وحشی توی این دل نگرونی

تو بیا همسفرم باش اگه تو بخوای می تونی

 


.: Weblog Themes By LoxBlog :.

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن مي باشد.

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید