نوشته شده در تاريخ جمعه 19 فروردین 1390 توسط ershadbehvandi | ارسال نظر(1)

علاقه و محبت شدیدی را که نسبت به تو داشتم به تو ابراز می کردم

دروغ و بی احساس بود و در حقیقت نفرت من نسبت به تو

روز به روز بیشتر می شود و هرچه بیشتر تو را می شناختم

به دورویی تو بیشتر پی می بردم

این احساس در قلب من جای می گیرد که بلاُخره باید

از هم جدا شویم و دیگر به هیچ وجه حاضر نیستم که

روزی شریک زندگیت شوم و اگر چه دوستی ما چون گل های بهاری کوتاه بود ولی

در همین مدت کم توانستم بر طبیعت فرومایه و هوسهای زشت تو پی ببرم و

بسیاری از اخلاق و صفات تو برایم روشن شد و مطمئن هستم

این خشونت طبع و تند خویی تو بلاُخره تو را بدبخت خواهد کرد

اگر ازدواج ما سر بگیرد

مرا با پشیمانی خواهد گریاند و اگر چه آشنایی ما نیز پایانش جوانی بود ولی جدا از هم

خوشبخت خواهیم بود و حالا لازم است که بگویم

این موضوع را سرسری هیچگاه فراموش نکن و مطمئن باش

این نامه را سرسری می نویسم و چقدر ناراحت کننده است که اگر

باز هم بخواهی در صد دوستی با من باشی بنابراین از تو می خواهم

جواب نامه ام را ندهی چون نامه تو سرتاسر

دروغ و تظاهر وبدون

محبت است و من تصمیم گرفته ام برای همیشه

تو و یادگاری عشقت را فراموش کنم و چون به هیچ وجه نمی توانم

خودم را راضی کنم که دوستت داشته باشم و شریک زندگی تو باشم

و حالا اگر می خواهی به محبت واقعی من پی ببری

از تو می خواهم که نامه ام را یک خط درمیان بخوانی


.: Weblog Themes By LoxBlog :.

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن مي باشد.

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید