در گذر جاده ی زندگی آموختم:

که ، میتوان یک لحظه تصمیم گرفت و یک عمر زجر کشید.
که ، میتوان به رفتن ادامه داد خیلی بعد از آنکه تصور می کنی که دیگر نمی توانی.
که ، بلوغ به تجربه های نو و درس هایی که از آنها گرفتیم مربوط است نه به سالهای زندگی.
که ، قهرمان کسی است که کاری که لازم است انجام شود بدون نظر به عواقب آن انجام میدهد.
که ، گاهی حق داری عصبانی باشی اما حق نداری ظالم باشی.
که، مدارک قاب شده روی دیوار نمیتواند از تو انسان شایسته ای بسازد.
که ، مجبور نیستی دوستتو عوض کنی حتی اگر بدانی دوستت عوض خواهد شد.
که ، زندگی ات می تواند در یک لحظه توسط مردمی که تو حتی نمیشناسی تغییر کند.
که ، حتی زمانی که تصور می کنی چیزی برای بخشیدن نداری میتوانی به کسی که کمک میطلبد ببخشی.
که ، اگر کسی آنگونه که تو میخواهی دوستت ندارد به این معنا نیست که در عشق او نقصی است.
که ، کسانی را که بیشتر دوست داری زودتر از دست می دهی.