میخواهم از تو بنویسم ... تویی که عزیز دلمی ...
خون تو رگهای منی...اره ... میخوام از تو بنویسم
از عشق و صداقتت...از شیطونی هایت... از خنده هایت... از صدای دلنشین و نازنینت
از خودت ... از وجودت ... از زیبایی های کلامت...
گفتی از عشق بنویس ... باز نوشتم ...گفتی از غم ننویس...حرفی ندارم
انقدر دوستت دارم ...انقدر عاشقتم...که زندگی بی تو محاله ... عزیزم...
گفتی از عشق بنویس ... باز نوشتم ...گفتی از غم ننویس...حرفی ندارم
انقدر دوستت دارم ...انقدر عاشقتم...که زندگی بی تو محاله ... عزیزم...
انقدر دوستت دارم ... که زندگی بی تو برام یه جاده ی کویریه ...
یه قول بده پیش دلم یه وقت نری ... تنها بشم ... اسیر روزگار بشم
بشم یه مریم تنها ...تو اوج انتظار تو یه وقتایی گم و گور بشم...
دلم میخواد تا میتونم ... کنار تو ... به ارامش دل برسم ...
اما میدونی عشق من ...گاهی اوقات دلم شور میزنه... از تنهای های روزگار
از حکمت های روزگار ... از دوری و درد انتظار...
اما میدونی عشق من ... میخوام تا زنده ام ... دوست بدارم ... عاشقت باشم
چون تو مقدسی برام...چون که عزیز دلمی...