نوشته شده در تاريخ شنبه 22 مهر 1391 توسط ershadbehvandi | ارسال نظر(0)

 

امروز خطوط را رها خواهم کرد و از ميان شکل هاي هندسي به پهنه ي

وسيع صداقت پي خواهم برد و در محفل آیینه ها به تو می اندیشم.

روزگار ساعت را با منطق رياضي تفريق مي کند ولي من زمان را به حالت

جمع در مي آورم و در امتداد

افق تصوير نگاهت را نقاشي مي کنم و در انتهاي کوچه هاي بي قرار باورم

به دوريت مي انديشم.

زمان دوري از تو يعني شکستن آيينه وجودم و نبودن تو يعني تاراج خاطره ها.

و اينک باورم را تقديمت مي کنم تا هرگز به دوستيمان شک نکني.


.: Weblog Themes By LoxBlog :.

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن مي باشد.

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید